Wybierz swój język

Facebook Login Google Login Twitter Login
Image

The Owl - Tribute to Karol Rathaus - Live Jazz Music

Image
Karol Rathaus (1895–1954), wybitny kompozytor i pianista, okrzyknięty
przez niemiecką krytykę (Walter Schrenk) w latach dwudziestych
„nadzieją nowej muzyki”, rozwijał swój talent poza granicami kraju.
Urodzony w Tarnopolu (wówczas zabór austriacki), studiował kompozycję
u słynnego Franza Schrekera w uczelniach muzycznych w Wiedniu (l.
1913–1915 i 1919–1920) i Berlinie (l. 1920–1923), stopniowo odnosząc
coraz większe sukcesy, nie tylko jako twórca muzyki koncertowej, ale
również scenicznej i filmowej. Artyście temu nie było dane zbudować
kariery w Europie, gdyż wraz z dojściem do władzy nazistów w Niemczech
pogorszyło się położenie obywateli pochodzenia żydowskiego. Po
przymusowym opuszczeniu Niemiec, Rathaus rozpoczął trwającą wiele lat
uciążliwą wędrówkę (Paryż (1932–1933) i Londyn (1934–1938)), w
poszukiwaniu możliwości realizacji zawodowej, lecz doświadczając
wszędzie restrykcji, które wynikały z pojawienia się w tym samym
czasie dużej fali uchodźców. Jak wielu innych, znalazł drugą Ojczyznę
w Stanach Zjednoczonych (czuł się zarówno obywatelem polskim, jak i
amerykańskim). Stworzył podstawy Wydziału Muzyki Queens College w
Nowym Jorku (obecnie Queens College, City University of New York) i
przez czternaście lat, do śmierci, uczył tam kompozycji (1940–1954).
Należy do tych Polaków i Europejczyków, którzy wnieśli znaczący wkład
do kultury muzycznej Stanów Zjednoczonych.
Jest autorem ponad 140 utworów orkiestrowych, kameralnych
i solowych, pozostających częściowo w rękopisach, a częściowo
opublikowanych w czołowych wydawnictwach muzycznych i dość często
wykonywanych za jego życia. W okresie europejskim zasłynął m.in. jako
autor baletów: Der letzte Pierrot (premiera Berlin, Opera, 1927, dyr.
Georg Szell) i Le lion amoureux (zamówienie Baletów Rosyjskich,
premiera Londyn, Covent Garden, 1937, dyr. Antal Doráti) oraz
5-aktowej opery Fremde Erde (Berlin, Opera, 1930, dyr. Erich Kleiber).
Należy wspomnieć, że współtworzył pierwsze filmy dźwiękowe,
współpracując z wybitnymi reżyserami, takimi jak Fiodor Ocep (np.
obraz Der Mörder Dimitri Karamasoff).
W dokumencie pod tytułem Jazzdämmerung? Karol Rathaus krytycznie
odniósł się do rzekomego entuzjazmu dla jazzu jako zjawiska, które w
Europie uległo szeroko pojętej komercjalizacji. Według kompozytora
muzyka, którą grano pod nazwą Jazz w Europie była tą, która w dalekim
stopniu oddaliła się od swoich korzeni i uległa europeizacji.
Kompozytor bardzo krytycznie wyrażał się na temat twórców takich jak
Paul Whiteman oraz George Gershwin, którzy według niego sfałszowali i
strywializowali oryginalną muzykę jazzową. Z kolei kompozytor chwalił
twórców takich jak Bela Bartok, Igor Strawiński i Darius Milhaud, jako
tych, którzy wykorzystali w swoich dziełach elementy nawiązujące do
korzeni jazzu w ambitny sposób, tworząc sztukę na najwyższym
poziomie. Karol Rathaus wykorzystał atrybuty stylistyki jazzowej
związanej z panującym wówczas w Stanach Zjednoczonych szczytowym
okresem Ery Swingu, poprzez używanie struktur powtarzalnych oraz
zrytmizowanych. Powtarzalność sekwencji przy nawarstwiających się i
często zmieniających się układach melodyczno-harmonicznych sugeruje
fascynację kompozytora wspomnianym nurtem w muzyce amerykańskiej.[9]
Potwierdzeniem tej tezy oraz dowodem na dogłębne zrozumienie przemian
muzycznych zachodzących na Amerykańskim kontynencie są wypowiedzi
kompozytora, które zawarł w eseju pt. „Jazzdȁmmerung?”:
„[…]Prawdziwe pojęcie o jazzie otrzymaliśmy od czarnoskórych
mieszkańców Afryki . Chocolate Kiddies, Revue Josephine Baker’s und
Black People doprowadzili nas do źródeł jazzu. Tutaj osiągnął on
doskonałość, której przyczyny tkwią w głębokim zakorzenieniu. Gardłowe
dźwięki murzyńskich śpiewaków, melancholia praojczyzny
(wykrystalizowana przez prostą, nową wiarę chrześcijańską i pod
wpływem ducha misyjnego), po raz pierwszy wytworzyły sztukę, której
ogromna głębia stała się dla nas artystycznym przeżyciem.[…] Teraz,
gdy znamy już więc jazz, który w ciągu około 12 lat podbił ziemię
nieomal całego cywilizowanego świata, jest on tańczony i śpiewany,
znalazł swoje miejsce zarówno w muzyce ludowej jak i poważnej.
Znaleźliśmy też właściwą jego istotę, gdyż ujawniliśmy wszystkie
tajemnice jego instrumentarium i możemy z nich swobodnie korzystać[…]
[10]
Informacje o kompozytorze zebrała i przesłała Aleksandra Hałat
Lewisham Polish Centre oraz Karol Rathaus Foundation mają ogromną przyjemność zaprosić Państwa na koncert zespolu The Owl dedykowany twórczości Karola Rathausa, polskiego kompozytora pochodzenia żydowskiego, który w latach trzydziestych ubieglego wieku mieszkal i tworzyl w Londynie. Miejscem docelowym tego wybitnego kompozytora stal się Nowy York.
Koncert tria The Owl w Londynie, to muzyczne przywołanie pamięci
znakomitego kompozytora Karola Rathausa. Po serii koncertów w Polsce,
Szkocji i USA w których utwory Rathausa zostały zaprezentowane
szerokiej publiczności czas przywołać muzykę, którą kompozytor poznał,
cenił i garściami z niej czerpał -Jazz. To ona fascynowała
kompozytora, była dla niego ciągłym źródłem pomysłów i inspiracji.
Zdawał sobie sprawę z jej nieograniczonych możliwości artystycznych
poznając ją w samym sercu Ameryki - Nowym Yorku. To tam zetknął się z
muzyką, która w oszałamiającym tempie wkraczała na muzyczne salony.
Swing, muzyka rozbrzmiewająca wówczas w wielu zakątkach Nowego Yorku
stała się dla Rathausa nowym źródłem pomysłów. Koncert tria The Owl,
będzie połączeniem wszystkichyc motywów, które budowały muzyczną
tożsamość kompozytora Karola Rathausa: jazzu, muzyki filmowej, oraz
muzyki klasycznej, a ich połączenie jedną improwizacyjną klamrą -
zaprezentuje THE OWL.
***
THE OWL
KRZYSZTOF GRADZIUK - perkusja
MARCIN HAŁAT - skrzypce
MACIEJ GARBOWSKI - kontrabas
 
 
 
 
***
Drugi w dorobku The Owl album potwierdza wysoką klasę wykonawczą
artystów. Jeśli traktować tytuł jako wyznacznik tego, co powinno
stanowić o wartościowej improwizacji, to mamy tu do czynienia niemal z
podręcznikowym przykładem. Hałat, Gradziuk, Garbowski i Held rozumieją
się doskonale i z dużą wprawą posługują się własnym muzycznym kodem,
którego zgłębianie dostarcza słuchaczowi dużo pozytywnych wrażeń i
jest inspirujące.
Golden Rule
Wyspa TV
Social Initiatives Foundation
Wins Magazine
Maria Anna Furman
Trustpilot
Social Initiatives Foundation

Book Your Tickets for Stars Night Awards 2026

Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.

Zarezerwuj Bilet na Stars Night Awards 2026

Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.
Please fill the required field.